دختر یلدا

      امروز صبح امیر ساعت6.30 از تهران اومد برای ثبت نام رفته بود و صبح برگشت برای همین کیمیا با صدای در بیدار شد و روی عادت قبلی وقتی بغلش کرد دنبال شیر می گشت و من هم سریع یک شیشه شیر اماده کردم و بهش دادم خورد و بعد خوابوندمش ولی دستش را از گردنم باز نمی کرد کمی کنارش دراز کشیدم و یواش دستش را ازاد کردم ولی بیدار شد و محکمتر بغلم کرد ساعت داشت دیر میشد و من طاقت ناراحت کردن دخملی را نداشتم دوباره دستش را کنار گذاشتم و بیدار شد و بلند شد نشست و لب گذاشت به گریه و بابا امیر سریع بغلش کرد و بردش دستشویی تا من برم من هم هنوز وسایلم را جمع نکرده بودم رفم توی اشپزخونه و پشت یخچال قایم شدم وقتی برگشت گری کرد و دایم می گفت ...

  کیمیا توی قطار حسابی خوشحال بود چون کوپه خانوادگی بود و ماه بسیار راحت بودیم  وقتی برای کیمیا میگفتم داریم می ریم پیش بابا امیر میگفت نه بابا امیر کار . درس . اون شب ساعت 11 خوابید و صبح وقتی چشمامون را باز کردیم توی بندر بودیم خدا را شکر کالسکه اش را برده بودم و خیلی راحت بودم بعد سوار کشتی شدیم و رفتیم به سمت قشم باور کردنی نبود 20 دقیقه طول کشید تا برسیم وقتی رسیدیم خود امیر هم تعجب کرد اخه ما ساعت 8 توی قشم بودیم و امیر انتظار ساعت 12 را می کشید یکی از دوستانش اومدند دنبالمون و مار به پیش امیر بردند همینکه در ماشین را باز کردم دیدم امیر اونجا ایستاده و کیممیا را بغل کرد کیمیا اول متوجه نشد باباامیر چون...

    ان شاله به امید خدا فردا راهی قشم  هستیم برگشتیم خاطراتش را می نویسم ..... این اولین سفر دخترم با قطار است   سفر همه بی خطر   ...

  عزیز دلم ، خودش یک شعر گفته البته برای علی کوچولو عروسک دلبندش که خیلی دوستش داره ولی بیشتر وصف حال خودش ، علی چوچولو   مامان ، باباش نیست    باباش رفته کار      9و10 میاد    بابا امیر نیست    اینر ا با اهنگ خاص خودش روزی چندبار می خونه و محکم علی را بغل میکنه .         الهی مادر بلاگردونت باشه با این همه ذوق و سعی میکنه شعرهای دیگه را هم دست کار یکنه مثل   یک توپ دارم گل گلیه ( قل قلیه )  سرخ و آبی    می زنم زمین     بالا میره   ...

 عزیز دلم تمام خوبیهای دنیا را برایت آرزو دارم ..... ...

    این هم کادو تولد 25 ماهگی خاتونم :   25 ماهگیت مبارک شهر بازی سیمرغ               ...

  جمعه 23 دی ماه 1390 : برای دوروز تعطیلی برنامه ریزی کرده بودم البته بیشتر برای کارهای خودم چون خونه تکونیها نزدیک بود و من نزدیک عید سرکار سرم خیلی شلوغ میشه برای همین تصمیم گرفتم توی ر تعطیلی کمی از کارهای منزل را انجام بدم . خلاصه صبح که از خواب بیدار شدم کیمیا خاتون خواب بود اون روز نزر کوچکی داشتم که سبزی خریده بودیم البته بابام زحمتش را کشیده بود مامانی هم تمیزشون کرده بود ومن فقط باید می شستمشون و خردشون میکردم رفتم توی حیاط و با اب سرد سبزیها را شستم تا کمی سبزیها سر زنده تر باشند هوا خیلی خوب بود توی حیاط مشغول تمیز کاری بودم که صدای از بالای بالکن گفت : مامان   و خندید   بله  خاتون بیدار...

          جمعه 17 دی ماه سال 90 قرار گذاشته بودیم با عمه مینا و مامان صدیق بریم خونه ننه ( مادربزرگ ) ، خاتون صبح از خواب بیدار شدند اول خیلی خوشحال بود که من پیشش هستم وبعداز خوردن صیحانه چون هوا خوب بود قول پارک بهش دادم از قضا ترمزهای ماشین هم خراب بود و بابا سسن داشتند توی حیاط تنظیمشون میکردند .به کیمیا گفتم مامان بدو لباس بپوش تا بریم سریع رفت اتاق خاته مینا ( خاله مینا ) و لباسهاش را در آورد ولی پوشیدنش بابازی و خنده بود و یک تکه می پوشید ومی دوید می رفت و دوباره برمی گشت تا بالاخره لباسهاش را پوشید و رفتی توی حیاط دیدم هنوز بابا دست به ماشینه ، بهشون گفتم بابا ماشین درست نشد گفت کمی دی...

      خلاصه کیمیا از شیر گرفته شد ولی الهی بمیرم واقعا برای مادر سخت تر تا بچه ، بعضی موقعها میومد از رویلباس بو کرد و می گفت : مامان شیر  ولی زود می رفت اشکم در میومد یک شب خیلی گریه کردم جای خالیش توی بغلم خیلی در ناک بود با اینکه نیم متر ان طرفتر از من خوابیده بود ولی حس می کردم کیلومترها ازم دوره ، یاد خاطرات بچگیش و اولین شیر خوردنش و ذوق کردنهاش موقع شیر خوردن . بازی کردنهاش و...خیلی دلم تنگش شده بود وبا یاداوری اینا همش گریه کردموبا خودم گفتم هرچی بزرگتر میشه و وارد مرحله جدیدی از زندگیش میشه انگار از من دور میشه و وهم خوشحالم که بزرگ میشه وهم دلم برای بچگیهاش تنگ میشه همین الان که دارم می نویسم اش...

    اول از همه کریسمس مبارک سلام خیلی وقت ، فرصت نوشتن را نداشتم و خیلی حرفها برای نوشتن دارم عکسهای تولد کیمیا خاتون را بعدا سر فرصت می زارم چند روزی که بابا امیر مریض شده و خدا خیلی بهمون رحم کرد و یک غده توی شکمش بود که خوشبختانه بعداز ازمایشات مختلف مشخص شد چیزی خاصی نیست و با عمل جراحی خارج کردند و این چند روز واقعا روزای بدی بود و هر موقع هم می خواستیم بریم دکتر کیمیا را هم با خودمون می بردیم و کیمیا تا دکتر بابا را معاینه میکرد تمام اتاق دکتر ر ا بررسی میکرد و یک روز هم  موبایل  دکتر زنگ زد و کیمیا می گفت : اقا دکتر زنگ و رفته بود پشت در اتاق معاینه تا دکتر  را صدا بزنه ووقتی باباش از ا...